Społeczna szkodliwość czynu – jeden z podstawowych elementów dogmatycznej struktury przestępstwa oznaczający, iż dany czyn jest społecznie niepożądany (karygodny). Dawniej, w dogmatyce niemieckiej, zwana była też materialną bezprawnością, a pod rządami Kodeksu karnego z 1969 roku społecznym niebezpieczeństwem czynu.
Elementy Społeczna szkodliwość czynu jest stopniowalna, a ocena jej stopnia należy do sądu. Aby mówić o przestępstwie, społeczna szkodliwość musi być większa niż znikoma ( – nie ma przestępstwa bez społecznej szkodliwości w stopniu większym od znikomego, co wyraża art. 1 § 2 k.k.). Brak jednak wyraźnych wskazówek, w jaki sposób stopniować społeczną szkodliwość. Sąd bierze pod uwagę (art. 115 § 2 k.k.):
elementy przedmiotowe: rodzaj i charakter naruszonego dobra rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody sposób i okoliczności popełnienia czynu wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków elementy podmiotowe: postać zamiaru motywację sprawcy rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.