Nieco dalej można jeszcze przeczytać w tejże monografii: "...Zgodnie z umową zawartą w 1529 roku między Janem Opolskim a właścicielem Starych Tarnowic Piotrem Wrochemem, w zamian za otrzymywane od księcia odszkodowanie z tytułu prawa własności, wynoszące rocznie 45 florenów, szlachcic tarnowicki zobowiązał się sprzedawać górnikom drewno z jego lasów "za słuszną cenę", zezwalać im na swobodny przejazd i zamieszkiwanie na terenie jego posiadłości, udostępniać wody oraz teren do zakładania płuczek, hut i prażalni rud..."
W 1537 roku podobną umowę zawarł z Piotrem Wrochemem książę karniowski margrabia Jerzy von Ansbach.
Gdy w 1541 roku Tarnowskie Góry uzyskały po długich staraniach udział w zyskach z wag miejskich (ważono na nich urobek z kopalni, a uzyskane sumy pieniędzy były niemałe) zastrzeżono, że 2/3 dochodu z wag ma być dzielone między Wrochema i właścicieli ziemi bytomskiej.
Powszechnie przyjmuje się, że Piotr był inicjatorem budowy zamku w Tarnowicach. Renesansowy styl i fakt, że to właśnie Piotr był panem wsi na pocz. XVI wieku pozwala przypuszczać, że tak w istocie było.