Składał się on z czterech kompanii, liczył 869 żołnierzy i 19 oficerów (wśród nich białych Rosjan). Nosili oni niemieckie mundury wojskowe z tarczą w kolorach Belgii na ramieniu. Degrelle wymusił na Niemcach zgodę na włączenie w szeregi Legionu kapelana wojskowego, którym został ksiądz Georges Sales z parafii w Clervaux. Na czele Legionu stanął kpt. Georges Jacobs, emerytowany oficer b. belgijskich wojsk kolonialnych. Szkolenie wojskowe miało miejsce w obozie ćwiczebnym w Meseritz w Brandenburgii w okresie od września do października 1941. Walonowie złożyli tam przysięgę wojskową na wierność Adolfowi Hitlerowi.
Działania wojenne 17 października 1941 utworzony w ramach Legionu 373 batalion piechoty Walonia został wysłany koleją przez Generalne Gubernatorstwo do Dniepropietrowska na okupowanej Ukrainie. 6 listopada wyruszył stamtąd marszem do Pawłogradu (28 listopada), Krasnoarmijskiego (8 grudnia) i Szczerbinówki, przybywając w wyznaczony rejon, gdzie został przydzielony do 101 Dywizji Piechoty Lekkiej. Do grudnia 1941 Legion brał udział w operacjach antypartyzanckich. W tym czasie niemieckie dowództwo nie traktowało poważnie jego wartości bojowej, uważając go za formację o charakterze raczej politycznym niż wojskowym i przydzielając mało istotne zadania.