Do akcji przygotowywano także polską opinię publiczną, publikując w prasie prorządowej artykuły na temat „niebezpieczeństwa ukraińskiego” na ziemi chełmskiej, zarzucając Cerkwi prawosławnej działalność rusyfikacyjną i ukrainizacyjną. Akcję w prasie rozpoczął Ilustrowany Kuryer Codzienny. Odbywały się spotkania polskich organizacji publicznych ludności katolickiej zainspirowane przez władze wojskowe, które podejmowały uchwały żądające „likwidacji” zamkniętych kościołów, usunięcia księży prawosławnych i polonizacji Cerkwi prawosławnej.
Działania wymierzone bezpośrednio w struktury Cerkwi rozpoczęły się wiosną 1938 roku, w okresie Wielkiego Postu i Świąt Wielkanocnych. Wszystko zaczęło się od zamknięcia niezależnych i nieoficjalnie działających kościołów. Zdarzały się przypadki podpaleń kościołów. Zlikwidowano także pewną liczbę oficjalnie istniejących parafii. Kościoły, które zgodnie z decyzją władz polskich miały zostać zamknięte, zostały opieczętowane, a księża zostali ukarani za odprawianie w nich nabożeństw. Eliminowano także księży, którzy nie byli oficjalnie zatwierdzeni przez państwo. Wywierano także naciski na duchownych prawosławnych, aby głosili kazania i nauczali Prawa Bożego w języku polskim. Wiosną 1938 r.