Po powrocie Partii Konserwatywnej do władzy w 1895 r. lord Balfour został ministrem ds. Szkocji. W 1901 r. otrzymał Order Ostu. Zrezygnował w 1903 r. w wyniku sporu wewnątrz koalicji rządzącej na tle polityki gospodarczej. Następnie został gubernatorem Banku Szkocji. W 1908 r. objął funkcję Lord Warden of the Stannaries oraz został członkiem Rady Księcia Walii. W 1911 r. otrzymał Krzyż Wielki Orderu św. Michała i św. Jerzego.
Lord Balfour był w latach 1896–1899 rektorem Uniwersytetu Edynburskiego, a 1900 r. został wybrany kanclerzem Uniwersytet St Andrews. Był nim aż do swojej śmierci w 1921 r. Został pochowany w Clackmannan. Tytuł parowski odziedziczył jego syn, George.
Bibliografia David Torrance, The Scottish Secretaries, Birlinn, 2006
Linki zewnętrzne thepeerage.com
Kategoria:Brytyjscy politycy Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Odznaczeni Orderem Ostu Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1921 Kategoria:Politycy Partii Konserwatywnej (Wielka Brytania) Kategoria:Absolwenci Eton College Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego