Wacław Henryk Bonawentura Werner (ur. 14 lipca 1879 w Warszawie, zm. 29 marca 1948 w Brwinowie) – polski fizyk, nauczyciel, wykładowca Politechniki Warszawskiej, autor podręczników i opracowań dydaktycznych.
Życiorys Dzieciństwo, młodość i lata studiów Pochodził ze spolonizowanej rodziny niemieckich przemysłowców; był synem Teodora Wernera (1836–1902), założyciela Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Metalowych „Norblin, Bracia Buch i T. Werner” w Warszawie oraz Albertyny Wilhelminy z Norblinów (1843–1912). Wacław był piątym z kolei, najmłodszym dzieckiem Wernerów, starszymi braćmi byli: Teodor Sylwester (1867–1919), przemysłowiec, dyr. zakładów metalowych oraz Jan Stanisław (1873–1907), inż., właściciel fabryki wyrobów żelaznych.
Wacław Werner ukończył w 1896 szkołę realną w Warszawie. Podjął studia elektrotechniczne na Politechnice w Darmstadt, w 1902 zdał egzamin półdyplomowy. Następnie studiował fizykę i matematykę na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na uniwersytetach w Getyndze (w latach 1904–1908) i Fryburgu szwajcarskim (w latach 1908–1909). W 1909 uzyskał doktorat na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu we Fryburgu, na podstawie rozprawy nt.