W dniach 20–21 sierpnia 1920 r.J. Ludyga-Laskowski, Zarys historii trzech powstań śląskich 1919–1920–1921, Warszawa – Wrocław 1973, s. 174. 2 tys. kilkuset powstańców śląskichL. Musioł, Pszczyna. Monografia historyczna, Katowice 1936, s. 476. pod dowództwem ppor. Stanisława KrzyżowskiegoEncyklopedia Powstań Śląskich, op. cit., s. 104., powiatowego komendanta POW G.Śl. w PszczynieEncyklopedia Powstań Śląskich, op. cit., s. 260., opanowało cały powiat pszczyński (z wyjątkiem Pszczyny, której celowo nie zajęto ze względu na zakaz Dowództwa POW G.Śl.)J. Ludyga-Laskowski, op. cit., s. 174–175..
Na Górnym Śląsku powstańcy śląscy zdobyli w toku walk m.in. następujące miejscowości: Szopienice, Mikołów, Murcki, Hołdunów, Dąbrówkę Małą, Janów, Nikiszowiec, Giszowiec, Ochojec, Rozbark, Brzeziny, Dąbrówkę Wielką, Brzozowice, Kamień, Piekary, Miechowice, Bogucice i Bytom (opuszczony wkrótce przez powstańców na żądanie koalicji), a także hutę „Baildon”.
W powiecie rybnickim powstańcy pod dowództwem Jana Wyglendy i Józefa i Mikołaja Witczaków opanowali teren do linii Pszów – Wodzisław – Godów, a oddziały z Józefem Michalskim na czele zdobyły WodzisławEncyklopedia Powstań Śląskich, op. cit., s.