Korespondowała chętnie z osobami bliskimi, którymi były jej wieloletnia partnerka – graficzka Tuulikki Pietilä, fotografka Eva Konikoff, tłumaczka Maya Vanni, publicysta Atos Wirtanen, wydawca Åke Runnquist, dyrektor artystyczna Lilla Teater w Helsinkach Vivica Bandler. Opisywała w nich swoje życie, pracę, plany, nadzieje i niepowodzenia. Wspominała o miłości, przyjaźni, solidarności, także wypowiadała się na temat społeczeństwa, polityki, literatury i sztuki. Listy pisała po szwedzku, czasami dodając słowa lub zwroty po angielsku. Pisała je wyłącznie odręcznie, nigdy na maszynie do pisania. Niekiedy dodawała do nich ilustracje, zwykle przedstawiające ją w różnych sytuacjach. Jansson starała się odpisywać na listy także nieznajomym, a od 1954, kiedy jej twórczość stała się znana, otrzymywała ok. 2 tysiące listów rocznie.
Obrazy i ilustracje Jansson była doceniana także jako malarka i ilustratorka. Malowała chętnie autoportrety i karykatury.
Była ilustratorką nie tylko swoich książek, ale także pisanych przez innych autorów, takich jak m.in. Hobbit, czyli tam i z powrotem Tolkiena i Alicja w Krainie Czarów Lewisa Carrolla.