Pole to służyło jeszcze za gospodarza Women's British Open w latach 1987-1996, oraz w 1999.
Wraz ze wzrostem prestiżu miejscem rozgrywania turnieju zaczęły być pola typu links znane z kalendarza The Open Championship, takie jak Turnberry (2002), Royal Lytham & St Annes (1998, 2003, 2006, 2009), Royal Birkdale (2000, 2005, 2010), oraz Old Course at St Andrews (2007), które przy tej okazji po raz pierwszy w swej historii gościło kobiecy turniej golfowy. Obecna polityka organizatorów nie ogranicza wyboru gospodarza do pól konkretnego typu.
W 1993 Women's British Open oficjalnie wszedł do kalendarza turniejów LET, a rok później także LPGA Tour. Status turnieju wielkoszlemowego LPGA przyznała mu w 2001 w zastępstwie za du Maurier Classic. W 2005 liczebność uczestniczek zwiększono do 150, cut ustalony jest na poziomie 65 graczy.
Najwięcej zwycięstw w Women's British Open odnotowały Karrie Webb i Sherri Steinhauer. Obie wygrały ten turniej dwukrotnie zanim został turniejem klasy major oraz raz gdy już posiadał ten status.