Polegał on na poprawnym wyborze trzech przedmiotów należących do XI Dalajlamy (wadżry, dzwonka i bębenka) spośród szeregu innych należących do poprzednich dalajlamów. Zadanie to wykonało poprawnie jedynie dziecko z okolic jeziora Olkha. Pokazano mu wówczas posążek Congkhapy, założyciela szkoły Gelug. Chłopiec pokłonił się przed nim z szacunkiem, wedle interpretacji buddyjskiej udowadniając w ten sposób, że rozpoznaje tę postać. Wybrał również skromną malę, spośród kilku, bogato zdobionych, czym wykazał swoje skłonności do ubóstwa charakteryzującego życie prawdziwego mnichaG. H. Mullin, op.cit, str. 411. Pomimo że większość Tybetańczyków oczekiwało ogłoszenia odnalezienia kolejnej emanacji Awalokiteśwary, regent zdecydował, że tak, jak w przypadku X i XI Dalajlamy, zostanie przeprowadzone rytualne losowanie z wykorzystaniem podarowanej w 1792 przez cesarza Qianlonga złotej urny. Wyniki tej proceduryLosowanie zostało przeprowadzone 26 lutego 1858. potwierdziły tożsamość chłopcaG. H. Mullin, op.cit, str. 412.