Towarzystwo nadal utrzymywało się ze składek, darowizn i datków, prowadziło też zbiórki publiczne na pokrycie kosztów swojej działalności. Sprawozdanie finansowe na rok obliczeniowy 1919/1920 wykazało 1 342 281 marek rozchodu przy oszczędnościach na sumę 135 550 marek.
Ostatecznie ustalone granice oraz niechętna polskości polityka niemiecka, zaostrzona po wojnie celnej, doprowadziły do potrzeby zmian formalnych TCL. Od 1926 funkcjonowała trójstopniowa organizacja terenowa Towarzystwa. Koła zgrupowane zostały w dotychczasowych Komitetach Powiatowych, które z kolei tworzyły Rady Okręgowe dla poszczególnych dzielnic lub grup województw. ZG powołał sekretariaty generalne dla dzielnic pozostających poza granicami kraju. Struktura terenowa TCL wyglądała następująco:
Okręg Pomorski (Grudziądz), Okręg Wielkopolski (Poznań, dla woj. poznańskiego), Okręg Śląski (Królewska Huta, nast. Katowice), Sekretariat Generalny w Gdańsku (dla w. m. Gdańska), Sekretariat Generalny w Gliwicach (dla Śląska), Sekretariat Generalny w Olsztynie (dla Prus), koła bezpośrednio podlegające Zarządowi Głównemu: Kalisz (przedstawicielstwo dla woj. łódzkiego), Płock (przedstawicielstwo dla woj.