kufa o kwadratowym obrysie oczy: ciemne, ciemnopiwne, uszy: osadzone nisko, blisko głowy, w tylnej jej części, tułów: dobrze umięśniony, z lekko łukowatymi lędźwiami i dobrze wysklepioną klatką piersiową, ogon: zwężający się ku końcowi, osadzony nisko i noszony na wysokości bądź poniżej grzbietu.
Szata i umaszczenie Pofalowana, jedwabista, zawsze częściowo biała. Dopuszczalne rodzaje umaszczeń: blue belton (biało czarne), orange belton (biało pomarańczowe), tricolor (biało czarne z brązowymi paleniami na kufie i do połowy wysokości łap, czasem także na przedpiersiu), liver belton (biało wątrobiane) rzadko spotykane. Preferowane są setery angielskie cętkowane bez łat na tułowiu.
Utrzymanie, pielęgnacja i wymagania Do spożytkowania wrodzonej energii wskazany jest dla psów tej rasy intensywny ruch na dużych przestrzeniach. Szata wymaga wyczesywania przynajmniej raz w tygodniu. Szczególną uwagę należy poświęcić uszom. Setery ze względu na opadające uszy narażone są na ich infekcje, należy sprawdzać i czyścić je raz w tygodniu.
Obecność w kulturze Filatelistyka Poczta Polska wyemitowała 3 lutego 1969 r. znaczek pocztowy przedstawiający setera angielskiego o nominale 2,5 zł, w serii Rasy psów. Druk w technice offsetowej na papierze kredowym. Autorem projektu znaczka był Janusz Grabiański. Znaczek pozostawał w obiegu do 31 grudnia 1994 r..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rasy psów Kategoria:Setery