Zeměpisné” 61, 1956, Wielka Fatra obejmowała zupełnie wyraźnie wydzielający się obszar, który ograniczały: od północy – dolina Wagu na odcinku od Rużomberku po Krpeľany; od zachodu – skraj Kotliny Turczańskiej na odcinku Krpeľany – Čremošné; od południa – Žarnovická dolina (wyżej dolina potoku Biela voda) – przełęcz Malý Šturec – Harmanecká dolina (po miejscowość Uľanka); od wschodu – Dolina Starohorska – przełęcz Veľký Šturec – Revúcka dolina (po Rużomberk).
Aktualny podział orograficzny Słowacji z 1978 r.Michal Lukniš, Emil Mazúr: Regionalne geomorfologicke členenie Slovenska [w:] „Geografický časopis” R. 30, nr 2, 1978, s. 101-125, którego autorami są Michal Lukniš (1916-1986) i Emil Mazúr (1920-1990), przyłączył do Wielkiej Fatry (na zasadzie lokalnych podobieństw geologicznych i morfologicznych) spore fragmenty terenu, zaliczane przedtem do innych grup górskich. W ten sposób w skład Wielkiej Fatry weszły: na północy – tereny położone na północ od rzeki Wag, stanowiące wcześniej zachodnią część Gór Choczańskich, od Szypu (słow. Šíp) na zachodzie po Čebrať na wschodzie (czyli cały fragment leżący w widłach Wagu i Orawy aż po dolinę potoku Likavka – tzw. Szypska Fatra); na południu – tzw.