Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim w 1948. W 1959 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy Udział mas ludowych w kontroli administracji państwowej (promotorem był prof. Maurycy Jaroszyński). W 1966 uzyskał habilitację po przedstawieniu rozprawy Działalność organów państwowych na obszarze aglomeracji miejskiej. W 1967 otrzymał Nagrodę III stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za wyróżniającą się pracę habilitacyjnąKOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88 [dostęp 2026-01-12].. Od 1971 był profesorem nadzwyczajnym, a od 1983 profesorem zwyczajnym. Od 1969 do 1993 był kierownikiem Zakładu Prawa Administracyjnego i Nauki Administracji UW. Przez kilka lat był także dyrektorem Instytutu Nauk Prawno-Administracyjnych UW.

Pracę naukową łączył z praktyką działania w administracji. Od 1947 do 1950 był zatrudniony w Biurze Rad Narodowych w Kancelarii Cywilnej Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz w Kancelarii Rady Państwa.