Z dniem 31 grudnia 1932, po uzyskaniu prawa do pełnego uposażenia emerytalnego, został przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł w Grudziądzu, potem nabył resztówkę w Lipnie k. Laskowic na Pomorzu i gospodarował na roli. Po kampanii wrześniowej w październiku 1939 został aresztowany przez Niemców. Po zwolnieniu od listopada 1942 usunięty ze swej resztówki, zamieszkał w Tenczynku k. Krzeszowic, gdzie zmarł. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera HB-zach-9 po prawej Kalinowskich).
Włodzimierz Rachmistruk był żonaty z Jadwigą z Schaitterów (1890–1961), z którą miał córki: Irenę Pałaszewską (1916–2004) i Jadwigę Uznańską (ur. 20 kwietnia 1918).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari – 30 czerwca 1921Dekret Wodza Naczelnego L. 3127 z 30 czerwca 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 29, poz. 1181). Krzyż Walecznych – 7 luty 1921 Złoty Krzyż Zasługi – 24 maja 1929M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką – 1 stycznia 1921 pruski Krzyż Żelazny II klasy austro-węgierskie Order LeopoldaWłodzimierz Rachmistruk, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2021-12-29] Order Korony Żelaznej 3.