Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (ur. 22 grudnia 1848 w Markowicach, zm. 25 września 1931 w Berlinie) – niemiecki filolog klasyczny. Był badaczem antyku, profesorem uniwersytetów w Greifswaldzie, Getyndze i Berlinie.

Życiorys Był ziemianinem, właścicielem majątków Markowice, Bożejewice, Wymysłowice. Pochodził z rodziny o odległym polskim rodowodzie. Jego ojcem był Arnold von Wilamowitz-Moellendorff, którego szlacheccy przodkowie pieczętowali się herbem Ogończyk, matką Ulrike von Wilamowitz-Moellendorff z domu von Calbo. Od 1910 był członkiem Polskiej Akademii UmiejętnościT. Łaszkiewicz, Ulryk von Wilamowitz-Moellendroff. Kujawsko-Pomorskie rodowody wybitnych uczonych, „Prace Komisji Historii BTN”, t. XX, pod red. Z. Biegańskiego, W. Jastrzębskiego, Bydgoszcz 2007, s. 53–60.. Właścicielem majątku Markowice został w 1919. Jego żona Marie von Wilamowitz-Moellendorff była córką noblisty Theodora Mommsena. thumb|lewo|Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff Do roku 1869 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie w Bonn (przede wszystkim u Otto Jahna i Hermanna Usenera). W 1869 przeniósł się do Berlina, gdzie uzyskał doktorat z wyróżnieniem w 1870. Po wojnie francusko-pruskiej wyjechał na studia terenowe do Włoch i Grecji. W 1875 otrzymał tytuł profesora za dzieło Analecta Euripidea.