Średniowiecze W czasie upadku cesarstwa co zapoczątkowało Wielką wędrówkę ludów w IV wieku n. e., terytorium Austrii zostało zajęte przez Bawarów, następnie Awarów. Obszar, co najmniej, obecnej Dolnej Austrii był zasiedlony przez Słowian, o czym świadczy do dziś toponimia. W 778 została utworzona Marchia Wschodnia (Ostmark) w państwie frankijskim Karola Wielkiego, co zapoczątkowało chrystianizację tych ziem. Po upadku monarchii Karola Wielkiego, obszar ten przypadł na mocy traktatu w Verdun w 843 roku państwu wschodniofrankijskiemu Ludwika Niemieckiego syna Ludwika I Pobożnego wnuka Karola Wielkiego.
W 909 roku obszar Austrii został najechany przez Węgrów. Po ich klęsce w bitwie na Lechowym Polu w 955 roku ziemie Marchii Wschodniej ustabilizowały się. Od ok. 975/976 Marchią zaczęli władać Babenbergowie którzy zostali mianowani władcami Marchii Wschodniej.
Pierwszy władca z tej dynastii, Leopold I Babenberg zmarł w 994 roku. Jego następcą został Henryk I. Babenbergowie rządzili Austrią do 1246 r. Do 1276 Austrią rządził Przemysł Ottokar II z dynastii czeskich Przemyślidów, a po nim władzę uzyskał Rudolf I z dynastii Habsburgów.