Model 309 i 319 W latach 1951–1955 używano Cessny 170 jako samoloty eksperymentalne do badań nad kontrolą warstwy przyściennej. Model 309 zbudowano w roku 1951 jako wspólny projekt marynarki Stanów Zjednoczonych oraz Uniwersytetu Wichita, jako bazowy samolot użyto modelu 170A który zmodyfikowano stosując napęd silnikiem turbinowym którego ciąg skierowano na górną powierzchnię skrzydła.

Model 319 również oparto na Cessnie 170A, jednak wykorzystano w nim tłokowy silnik Continental o mocy 225 koni mechanicznych, powiększone klapy i kontrolę warstwy przyściennej. W efekcie udało się uzyskać rozbieg o długości 58m, dobieg 49m a długość startu nad przeszkodę 15m wyniosła zaledwie 137m.

Ostatecznie projekty 309 i 319 uznano za udane, jednak zdobyte doświadczenie nie zostało wykorzystane w modelach produkcyjnych ze względu na duże trudności technologiczne.

Stan obecny Obecnie, spośród ponad 5000 wyprodukowanych egzemplarzy, ponad 2000 jest utrzymywanych w stanie zdatnym do lotu.

170 Kategoria:Samoloty turystyczne Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym