Gro Harlem Brundtland (ur. 20 kwietnia 1939 w Bærum) – norweska polityk i lekarka, działaczka Partii Pracy i jej przewodnicząca w latach 1982–1991, parlamentarzystka i minister, trzykrotnie premier Norwegii (1981, 1986–1989 i 1990–1996), w latach 1998–2003 dyrektor generalna Światowej Organizacji Zdrowia.
Życiorys W 1960 wyszła za mąż za Arne Olava Brundtlanda. Studiowała medycynę na Uniwersytecie w Oslo, gdzie w 1963 uzyskała magisterium. Następnie kształciła się na Uniwersytecie Harvarda, na którym w 1965 uzyskała magisterium z zakresu zdrowia publicznego. Po powrocie do Norwegii pracowała w instytucjach publicznych zajmujących się ochroną zdrowia dzieci, w tym jako dyrektor wydziału w administracji miejskiej w Oslo.
Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Partii Pracy. W 1974 otrzymała nominację na ministra środowiska, resortem tym kierowała do 1979. W 1977 po raz pierwszy została wybrana w skład Stortingu, z powodzeniem ubiegała się o reelekcję w kolejnych wyborach, zasiadając w norweskim parlamencie do 1997. W lutym 1981 po raz pierwszy została premierem, stając się jednocześnie pierwszą kobietą kierującą norweskim rządem. Zastąpiła Odvara Nordliegoo, który ustąpił z powodów zdrowotnych.