Edward Przanowski (ur. 13 października 1845 w Glanowie koło Olkusza – zm. 6 lutego 1929 w Nowej Wsi koło Starogardu Gdańskiego) – inżynier i architekt powiatowy w Słupcy i Łęczycy, żołnierz powstania styczniowego.
Młodość i lata nauki Edward Czesław Karol Boromeusz Przanowski pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej herbu Nowina, był synem Norberta Przanowskiego (1814–1850), dzierżawcy dóbr glanowskich i Kunegundy z Krobanowskich.
Edward Przanowski ukończył Gimnazjum Męskie w Piotrkowie i w 1862 wstąpił do nowo utworzonej Szkoły Głównej w Warszawie na Wydział Matematyczno-Fizyczny. Studia przerwał udział w powstaniu styczniowym, walczył w partii gen. Edmunda Taczanowskiego, a w przegranej bitwie pod Kruszyną (Nieznanicami) w dniu 29 sierpnia 1863 został dwukrotnie ciężko ranny. Według relacji Przanowskiego kozacy uganiający się po pobojowisku sprawdzali kto jeszcze z powstańców żyje. Sprawdzanie polegało na tym, że kłuli piką ciała leżących, a gdy zauważyli odruch – mordowaliJanusz Staszewski, Generał Edmund Taczanowski. Poznań 1936, s. 127.. Przanowski przebity piką, nie drgnął mimo bólu i uznany za nieżywego, poniechany został przez kozaków.