W 1922 wydano jeszcze papierowe 1 i 2 marki, a na początku 1924 bardzo rzadki dziś banknot 100 bilionów marek.
W listopadzie 1923 przeprowadzono reformę walutową – dawną markę zastąpiono marką rentową (, RM), z przelicznikiem 1 RM = 1 bilion marek. Po roku (październik 1924) wprowadzono markę Rzeszy (Reichsmark), z przelicznikiem 1:1. Ostatnie marki rentowe wydano w 1937. Mimo to, już po wymianie, wydane zostały monety opiewające na marki (a nie rentenmarki): 1 marka (srebro 1924–1925) 3 marki (srebro 1924–1925)
Reichsmarki przestano emitować w 1948 r. mały|10 marek niemieckich emisji roku 1961
Reforma walutowa W Niemczech Zachodnich (RFN) wprowadzono markę niemiecką (Deutsche Mark, DM), z przelicznikiem : zasoby pieniężne: do 60 RM – 1:1, reszta: 100 RM = 6,5 DM (1 RM = 0,065 DM) ceny, wynagrodzenia, emerytury, renty, czynsze – 1:1 kapitał produkcyjny: majątek rzeczowy i akcje – 1:1 mały|1 marka niemiecka (DM) z 1967 r Emitowano obiegowe monety o nominałach: 1 fenig („BDL” 1948–1949, „BRD” od 1950) 2 fenigi (od 1950) 5 fenigów („BDL” 1949, „BRD” od 1950) 10 fenigów („BDL” 1949, „BRD” od 1950) 50 fenigów („BDL” 1949–1950, „BRD” od 1950) 1 DM (od 1950) 2 DM (1951 i od 1957) 5 DM (srebro 1951–1974, miedzionikiel od 1975) Początkowo na monetach 1, 5, 10 i 50 fenigów widniał napis „Bank Deutscher Länder”