uczestniczy w sposób wyjątkowy w Jego przymiotach. Osoba błogosławiona jest objawieniem Bożej łaskawości i hojności. Błogosławiony człowiek promieniuje Bożą dobrocią i nie zatrzymuje dla siebie daru Bożego błogosławieństwa lecz przekazuje go innym. Postawa błogosławionego wzbudza euforię i radość. Jest okrzykiem wdzięczności dla Boga. Bóg błogosławiąc człowiekowi, staje się Autorem wspaniałych wydarzeń w jego życiu, a człowiek uczestnicząc w błogosławieństwach staje się ich współautorem. W Osobie Jezusa Bóg objawił swą potęgę i moc. Życie i Osoba Jezusa jest objawieniem Bożego błogosławieństwa. Każdy, kto spotyka Jezusa napełnia się Duchem Świętym i staje się błogosławionym – emanuje szczęściem, wewnętrzną siłą, pokojem i radościąXavier Leon DUFOUR (red), Słownik teologii biblijnej, Błogosławieństwo, Poznań-Warszawa 1982, str 78-81..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Błogosławieństwo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.