Sądzony przez Oficerski Sąd Honorowy.
We wrześniu 1939 roku zgłosił się do służby, lecz przydziału nie otrzymał. Mimo to Niemcy osadzili go w oflagu. Uwolniony z obozu Koenigstein w 1941 roku, jako gen. Olbrycht, ze względu na stan zdrowia, został wysiedlony z Poznania. Znalazł się w Warszawie. W 1945 roku zgłosił się do służby w ludowym Wojsku Polskim, przydziału nie otrzymał. Otrzymał pracę w wojsku jako pracownik cywilny. Zmarł w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, grób nie istnieje.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Korony (Belgia) Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja) Medal Międzysojuszniczy „Médaille Interalliée”
Przypisy
Bibliografia Henryk Piotr Kosk, Generalicja polska. Popularny słownik biograficzny, tom 2 M-Ż, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 2001, . Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991.
Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – oficerowie