Jednocześnie studiował na historyczno-filozoficznym wydziale miejscowego uniwersytetu.
Po zajęciu miasta przez bolszewików został w maju 1920 r. aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym w Omsku. W październiku tego roku został przewieziony do Moskwy, a stamtąd do Piotrogradu, gdzie trafił do więzienia. Po miesiącu został jednak uwolniony. Znowu został buchalterem w centralnym punkcie kwarantannym. Następnie objął funkcję zastępcy przewodniczącego Syberyjskiego Krajowego Związku Stowarzyszeń Konsumenckich, a potem głównego buchaltera i zastępcy przewodniczącego leningradzkiego kantoru obwodowego "Masłocentr". W 1921 r. ponownie na krótko aresztowano go, ale wkrótce wypuszczono na wolność jako nie zagrażającego władzy sowieckiej. W 1924 r. został docentem w Leningradzkim Instytucie Gospodarki Narodowej im. Engelsa. Jako praktyk w buchalterii nie musiał mieć dyplomu wyższych studiów. Od 1927 r. był docentem wydziału prawa sowieckiego Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego. Jednocześnie wykładał we Wszechzwiązkowej Akademii Spółdzielczości. W 1930 r. został wykładowcą, od 1935 r. z tytułem profesora, Leningradzkiego Instytutu Sowieckiego Handlu im. Engelsa. Od 1936 r. był profesorem Leningradzkiego Instytutu Finansowo-Ekonomicznego. Jednocześnie w 1937 r.