Choć początkowo ludowcy samodzielnie dążyli do zdobycia władzy, w następnych latach nawiązali współpracę z innymi partiami opozycyjnymi, w tym reprezentującymi interesy mieszczaństwa.
Wkrótce po uformowaniu się BLZCh „Wrabcza 1” wyłoniły się w nim trzy główne nurty: umiarkowany, prawicowy i lewicowy. W 1930 liczebność członków partii wynosiła 60 tys. osób, ponadto tworzyła ona 1800 stowarzyszeń. W 1932 do ugrupowania należało już 103 tys. osób, co czyniło je największą organizacją chłopską w Carstwie Bułgarii. Oprócz głównej sekcji partyjnej istniała także sekcja młodzieżowa oraz akademicka.
Rządy Bloku Narodowego
W czerwcu 1931, przed zaplanowanymi na sierpień tego samego roku wyborami parlamentarnymi, BLZCh „Wrabcza 1”, Partia Demokratyczna, Partia Radykalna, Partia Nacjonalno-Liberalna oraz Bułgarski Ludowy Związek Chłopski „Stara Zagora” zawiązały szeroką koalicję nazwaną Blokiem Narodowym. Kandydaci koalicji zdobyli ok. 55% mandatów deputowanych, tym samym zakończył się ponad ośmioletni okres rządów Porozumienia Demokratycznego. Wkrótce potem Aleksandyr Malinow z Partii Demokratycznej sformował rząd, w którym ludowcom przypadły trzy resorty: Ministerstwo Rolnictwa i Własności Państwa, Ministerstwo Oświaty Narodowej i Ministerstwo Budynków Publicznych, Dróg i Zagospodarowania.