2, z dnia 8 sierpnia 1946, Cyfrowe Mazowsze.Marek Piotr Deszczyński, Przegląd Historyczny, 85/1-2, 75-113, „Polski Eksport sprzętu wojskowego w okresie międzywojennym: (zarys problematyki)”, rok 1994.. Miał dwie siostry Jadwigę Latoszyńską (1920–2019) oraz Marię Cisowską (1923–2007), z którą zamierzał po wojnie otworzyć sklep kolonialny i sprowadzać towary delikatesowe z zagranicy. Latem 1943 roku ożenił się z Janiną Zielewicz.
Był harcerzem, instruktorem, m.in. kwatermistrzem Szczepu 23 Warszawskich Drużyn Harcerskich i Zuchowych „Pomarańczarnia”, członkiem ONR. W czasie okupacji działał w Hufcach Polskich. W powstaniu warszawskim w stopniu podporucznika pełnił obowiązki kwatermistrza kompanii harcerskiej batalionu „Gustaw” Zgrupowania AK „Róg”, w której żona była sanitariuszką. 13 sierpnia 1944 na ul. Kilińskiego oboje polegli od wybuchu niemieckiego pojazdu inżynieryjnego Borgward IV.
Imiona Jędrzeja Augustyńskiego i Janiny Augustyńskiej z domu Zielewicz widnieją na tablicy zbiorowej mogiły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B-24). Jędrzej Augustyński znajduje się na liście strat kultury polskiej obok stryja, Jana Augustyńskiego, dyrektora Gimnazjum Polskiego w Gdańsku.
Przypisy