staraniem Isserlina utworzono w Monachium klinikę urazów mózgu i klinikę psychiatrii dziecięcej. Po dojściu narodowych socjalistów do władzy, latem 1933 roku Isserlin utracił stanowisko dyrektora kliniki urazów mózgu. W 1939 roku razem z rodziną emigrował do Wielkiej Brytanii, zamieszkał w Sheffield z córką Friedą Beate, absolwentką studiów medycznych. Frieda Beate Isserlin została asystentką w szpitalu w Sheffield, natomiast Max Isserlin nie mógł podjąć tam pracy i był na utrzymaniu córki. Zmarł w lutym 1941 roku po operacji przerostu prostaty, której poddał się w szpitalu w Sheffield; pochowany jest na tamtejszym żydowskim cmentarzu. Żona Ernestine z domu Sussmann przeżyła męża osiem lat. Brat Maxa Aron Isserlin, lekarz w klinice w Heidelbergu i Saarbrücken, emigrował do Palestyny. Syn Benedikt Sigmund studiował w Szwajcarii i Edynburgu historię, archeologię i orientalistykę.