Rok później powtórzył to osiągnięcie i do sukcesów dołożył także zdobycie Pucharu Niemiec (w wygranym 5:2 finale z VfB Stuttgart ustrzelił hat-trick). W sezonie 1986/1987 także został mistrzem Niemiec, a z Bayernem dotarł do finału Pucharu Mistrzów. Roland nie wystąpił w nim z powodu kontuzji, a Bawarczycy ulegli 1:2 FC Porto. W 1988 roku był wicemistrzem kraju, a w sezonie 1988/1989 zdobył 17 goli, dzięki czemu wywalczył koronę króla strzelców Bundesligi. W latach 1989 i 1990 Wohlfarth ponownie świętował zdobycie mistrzostwa kraju, natomiast w sezonie 1990/1991 po raz drugi w karierze został najlepszym strzelcem niemieckiej ligi zdobywając 21 goli. W sezonie 1992/1993 nie był tak skuteczny jak w poprzednich sezonach i strzelił tylko 4 gole, a po sezonie zdecydował się odejść z Bayernu.
Latem 1993 roku Wohlfarth został zawodnikiem francuskiego AS Saint-Étienne. Występował w ataku wraz z Gwinejczykiem Titi Camarą i z 12 golami był najlepszym strzelcem ASSE. W rundzie jesiennej następnego zdobył 8 goli, a zimą 1995 wrócił do Niemiec i podpisał kontrakt z VfL Bochum. W lutym wykryto u niego środki dopingujące i zdyskwalifikowano na 2 miesiące, a wiosną Bochum spadło do drugiej ligi. W 1996 roku powrócił z tym klubem do Bundesligi, a w 1997 odszedł do drugoligowego VfB Leipzig.