W 1927 roku, opierając się na prowadzonych wcześniej pracach, powrócono do koncepcji budowy przewodników flotylli. Po części było to spowodowane budową przez Japonię nowych, silnie uzbrojonych okrętów typu Fubuki. Ponieważ podpisany w kwietniu 1930 roku traktat londyński określił maksymalną wyporność standardową niszczycieli na 1850 ton, taki limit przyjęto też przy opracowywaniu nowego projektu. Po rozważeniu kilku różnych konfiguracji uzbrojenia i wyposażenia okrętów, w maju 1932 roku US Navy zaaprobowała projekt autorstwa biura konstrukcyjnego stoczni New York Shipbuilding, która otrzymała kontrakt na budowę czterech jednostek z budżetu na 1933 rok. Kolejne cztery okręty miała wybudować stocznia Fore River w Quincy, należąca do koncernu Bethlehem Steel.
Stępkę pod pierwszy z niszczycieli: USS "Porter", położono w New York Shipbuilding 18 grudnia 1933 roku, wodowanie odbyło się 12 grudnia 1935 roku, zaś w pełni wyposażony okręt wszedł do służby 25 sierpnia 1936 roku. Pozostałe siedem jednostek zasiliło marynarkę wojenną Stanów Zjednoczonych w latach 1936–1937.