Od marca do lipca 2004 sprawował urząd ministra spraw zagranicznych w rządzie Indulisa Emsisa. W wyborach z czerwca 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. W PE zajmował się problematyką chińską i rosyjską. Zasiadał w grupie chadeckiej, pracował w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, a także w Komisji Spraw Konstytucyjnych. W 2007 wraz z kilkoma innymi deputowanymi do Parlamentu Europejskiego (m.in. Bogdanem Klichem i Arim Vatanenem) zgłosił kandydaturę Memoriału do Pokojowej Nagrody Nobla.
W wyborach europejskich w 2009 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Partii Ludowej, rok później również bezskutecznie kandydował do Saeimy. W 2014 przystąpił do partii Dla Rozwoju Łotwy, z ramienia której w tymże roku bez powodzenia ubiegał się o mandat posła do Parlamentu Europejskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Rydze Kategoria:Łotewscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Politycy Dla Rozwoju Łotwy Kategoria:Politycy Partii Ludowej (Łotwa) Kategoria:Posłowie do Saeimy Kategoria:Łotewscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 2026