Pod względem koloru jest gatunkiem opisywanym jako mało zmienny. Wyróżniono formy cieniolubne – f. glaucescens (sinozielona), f. pallescens (biaława), i formy światłolubne – f. flavescens (żółtawa), f. fuscescens (brunatnawa). Formy z siedlisk dobrze naświetlonych mają przeważnie krótsze łodyżki i bliżej położone siebie pęczki gałązek.
W randze odmiany S. palustre var. centrale (C. Jens.) A. Eddy oraz var. subbicolor Hampe bywał tu włączany torfowiec środkowy (S. centrale), a także jako odmiana var. papillosum Schimp. – torfowiec brodawkowaty (S. papillosum).
Zagrożenia i ochrona Gatunek w latach 2001–2004 objęty był w Polsce ochroną częściową, następnie w latach 2004–2014 ścisłą ochroną gatunkową. Od roku 2014 ponownie wpisany na listę gatunków roślin objętych ochroną częściową w Polsce (na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin). Występuje na obszarach objętych różnymi formami ochrony przyrody, np. podawany jest z Gorczańskiego Parku Narodowego, Parku Narodowego „Bory Tucholskie”, rezerwatów przyrody „Helskie Wydmy”, „Mechowiska Sulęczyńskie” i „Kruszynek”, czy z obszarów sieci Natura 2000 – „Puszcza Napiwodzko-Ramucka” (PLB 280007), „Ostoja Napiwodzko-Ramucka” (PLH280052).