Wojska balonowe – część lotnictwa Wojska Polskiego II RP.
Geneza Początki organizacji wojsk balonowych sięgały czasów tworzenia na terenie Rosji oddziałów formacji wschodnich. W I Korpusie Polskim gen. Józefa Dowbór-Muśnickiego, jesienią 1917 utworzony został 1 Polski Oddział Balonowy. Jego twórcą był ppłk Hipolit Łossowski, a dowódcą został kpt. Hulewicz. Oddział aeronautyczny zorganizowany był również na froncie rumuńskim. Próby te nie powiodły się ze względu na brak powłok balonowych, dźwigarek, gazu i sprzętu niezbędnego do wyposażenia oddziałów. Oddziały zostały rozwiązane, a oficerów i żołnierzy przydzielono do jednostek saperów i wojsk samochodowych. Oddziały I i II Korpusu Polskiego, Legiony Polskie i Armia Polska we Francji nie posiadały w swym składzie oddziałów aeronautycznych. thumb|Balon obserwacyjny Caquot R mały|Obelisk upamiętniający żołnierzy wojsk balonowych w Toruniu Organizację lotnictwaRozkaz Sztabu Generalnego WP nr 66 z 20 grudnia 1918. zapoczątkowało utworzenie Dowództwa Wojsk Lotniczych podległych Sztabowi Generalnemu WP i Sekcji Żeglugi Napowietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Dowódcą Wojsk Lotniczych został ppłk Hipolit Łossowski. Sekcji Żeglugi Napowietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych podlegały sprawy organizacyjne, mobilizacyjne i szkoleniowe.