I batalion aeronautyczny – dowódca kpt. Jan Wolszlegier; II batalion aeronautyczny – dowódca por. Sławomir Bilek; III batalion aeronautyczny – dowódca kpt. Hilary Grabowski; IV batalion aeronautyczny – dowódca por. Ryszard Łaciński.
Ogółem liczył 8 kompanii, 4 polowe wytwórnie wodoru, tabor samochodowy i konny oraz specjalistyczny sprzęt techniczny.
Do pułku wcielono również cały personel (poza 1 oficerem i 1 urzędnikiem wojskowym) Sekcji Aeronautyki Departamentu III Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych oraz Sekcji Aeronautyki Szefostwa Lotnictwa Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego.
Sprzęt i personel Ruchomych Parków Aeronautycznych został ześrodkowany na tyłach frontu. Pozostawiono strukturę batalionów w ramach zatwierdzonych etatów aby po rozformowaniu pułku mogły one wrócić do właściwej służby.
Dowództwo pułku podlegało dowódcy frontu.
Sprawy zaopatrzenia kierowane były do Centralnych Zakładów Aerostatycznych.
Walki na froncie polsko-bolszewickim 1 pułk aeronautyczny podlegał dowództwu Frontu Północno-Wschodniego i działał w składzie 4 Armii.