Leon XII (łac. Leo XII, właśc. Annibale Sermattei della Genga; ur. 22 sierpnia 1760 w Genga, zm. 10 lutego 1829 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, 252. papież w okresie od 28 września 1823 do 10 lutego 1829.
Życiorys Wczesne życie Urodził się na zamku Genga koło Spoleto w rodzinie hrabiowskiej. Był synem Flavia della Genga i Marii Luisy Periberti di Fabriano. Ukończył studia na Papieskiej Akademii Kościelnej w Rzymie w 1783 roku. W tymże samym roku otrzymał święcenia diakonatu i prezbiteratu (14 czerwca). Był osobistym sekretarzem papieża Piusa VI, który wysłał go jako swego ambasadora do Lucerny. Został kanonikiem bazyliki św. Piotra, a 21 lutego 1793 roku arcybiskupem tytularnym Tyru. W latach 1794–1805 był nuncjuszem w Kolonii i w Bawarii. W 1805 roku był specjalnym legatem papieskim na Sejm w Ratyzbonie. Po uwięzieniu papieża Piusa VII przez Napoleona Annibale della Genga wycofał się z życia politycznego i osiedlił w opactwie Monticelli koło Piacenzy, gdzie prowadził działalność duszpasterską. 8 marca 1816 roku został mianowany przez Piusa VII kardynałem prezbiterem Santa Maria in Trastevere i biskupem Senigallia, jednak ze względu na zły stan zdrowia zrezygnował z diecezji po kilku miesiącach. Dwa lata później został biskupem Spoleto. W maju 1820 roku został prefektem Kongregacji ds.