Tabor (cz. , ) – miasto w południowej części Czech, na Wyżynie Środkowoczeskiej, nad rzeką Lužnice (dopływ Wełtawy), w kraju południowoczeskim. Według danych z 1 stycznia 2024, liczba mieszkańców miasta wynosi 34 370 osób (29. miejsce w kraju).
Historia Ślady archeologiczne wskazują na obecność w miejscu dzisiejszego Tabora stałej osady w okresie kultury halsztackiej (VI-V wiek p.n.e.).
Około 1270 roku zostało założone przez Przemysława Ottokara II miasto Hradiště. Prawdopodobnie zostało ono zniszczone już w 1276 roku podczas powstania przeciwko królowi.
W 1420 roku w rejon miasta przybyli husyci, którzy chcieli w tym miejscu realizować swoje plany budowy idealnego społeczeństwa. Nową nazwę nadano miejscowości w nawiązaniu do Góry Tabor w dzisiejszym Izraelu. Od nazwy miasta wywodzi się nazwa jednego z odłamów husytyzmu – taborytów. W 1437 roku Zygmunt Luksemburski nadał Taborowi status miasta królewskiego. W 1452 miasto poddało się wojskom Jerzego z Podiebradów i uznało zwierzchność króla czeskiego.
left|thumb|200px|Tábor na rycinie Matthäusa Meriana z pierwszej połowy XVII w.