thumb|Rękopis z 1111 roku z greckim tekstem listu w Bibliotece Brytyjskiej Tomus ad Flavianum, zwany Listem dogmatycznym lub Listem 28, jest jednym z najważniejszych tekstów dogmatycznych w całej historii chrystologii. Papież Leon I wysłał go w roku 449 do arcybiskupa Konstantynopola Flawiana w sprawie błędu, który archimandryta konstantynopolitański Eutyches popełnił co do rozumienia Osoby Chrystusa.
Znaczenie doktrynalne Papież napisał swój list spełniając tzw. magisterium zwyczajne, misję nauczania, jaką każdy biskup, a szczególnie biskup Rzymu posiada na mocy swej posługi pasterskiej. Nie była to więc wypowiedź ex cathedra, wiążące orzeczenie wiary. Charakter definicji wiary nadała listowi Leona dopiero jednomyślna aprobata Soboru Chalcedońskiego. Leon Wielki pisał ten list świadom swej roli jako autorytetu wiary, rozjemcy między pozycjami bronionymi przez dwie szkoły antiocheńską i aleksandryjską. Pisał go więc nie po to, by spekulować lub wprowadzać innowacje, lecz by definiować wiarę, jaką Kościół otrzymał poprzez przekaz Pisma Świętego i Tradycji.