Edward Wereszczyński herbu Korczak (ur. 7 kwietnia 1870 w Ustrzykach Dolnych, zm. 23 września 1929 w KrakowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 29.01.1930 r.) – polski inżynier, oficer cesarskiej i królewskiej armii, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
thumb|240px|Grobowiec Antoniny i Edwarda Wereszczyńskich
Życiorys Edward Wereszczyński urodził się 7 kwietnia 1870 w Ustrzykach Dolnych, w rodzinie Jana i Joanny z Matzgerów. Kształcił się we Lwowie. Służył w cesarskiej i królewskiej armii. Po ukończeniu Wojskowej Akademii Technicznej w Wiedniu w 1892 oficer zawodowy austriackich wojsk technicznych. W latach 1893–1896 pracował przy fortyfikowaniu Lwowa, potem odbył krótką praktykę w pułku piechoty. W 1897 przeniesiony do rezerwy. W 1901 ukończył Politechnikę we Lwowie i pracował jako budowniczy dróg i mostów w przedsiębiorstwach cywilnych.
Po wybuchu I wojny światowej reaktywowany do wojska. Dowódca kompanii i inspektor wyszkolenia w sztabie armii w stopniu kapitana.
W Wojsku Polskim od listopada 1918. Szef sekcji w IV Departamencie Ministerstwa Spraw Wojskowych. Major z 1920. W l. 1921 – 1924 szef sekcji wojskowej w Ministerstwie Komunikacji. Podpułkownik z 1921, pułkownik z 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919.