Historia i nazewnictwo Dolina Szeroka była przez kilka wieków użytkowana pastersko, przeważnie przez górali z Jurgowa i Czarnej Góry. Pozostałością po pasterstwie są obecnie istniejące polany, a także nadal wyraźnie zmniejszony areał kosodrzewiny w stosunku do stanu pierwotnego (pomimo trwającej już kilkadziesiąt lat ochrony rezerwatowej). Na wszystkich ważniejszych polanach stały niegdyś budynki pasterskie. W Dolinie Świstowej Jaworzyńskiej wydobywano rudy żelaza, przetapiane następnie w hutach w Jaworzynie Tatrzańskiej. Działały one od 1759 do 1873 roku. Dla usprawnienia wywozu urobku wybudowano do Doliny Świstowej drogę (powyżej Wywierów obecnie zarastającą). W latach 1879–1926 właścicielem dóbr jaworzyńskich, w tym Doliny Szerokiej, był książę Christian Hohenlohe. Utworzył on w Tatrach wielki zwierzyniec, ogrodzony płotem, w którym intensywnie polował na rodzime i sztucznie introdukowane gatunki. Równocześnie mocno ograniczył on pasterstwo i turystykę w swoich dobrach. Wybudowane w czasach Hohenlohego solidne ścieżki myśliwskie przetrwały w większości w dobrym stanie i są nadal czytelne w terenie. Przez okres 9 miesięcy przed wybuchem II wojny światowej Dolina Szeroka należała do II RP. Wysunięty został wtedy przez Aleksandra Bobkowskiego projekt budowy schroniska narciarskiego pod szczytem Szerokiej Jaworzyńskiej.