W nocy z 14 na 15 czerwca 1942 został aresztowany przez Gestapo, a następnie przewieziony do więzienia na ulicy Zamkowej w Kielcach. We wrześniu 1942 został umieszczony w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau, otrzymując numer 62526. Podczas pobytu w obozie zachorował na gruźlicę. Mimo umieszczenia go w obozowym szpitalu, tzw. Bloku 20, oraz zastosowania leczenia, choroba stale postępowała, przeżył jednak, dzięki fachowej opiece dr. Władysława Tondosa. Pracujący z nim Józef Mężyk, student medycyny, napisał: Wśród ciągłych intryg, szantaży, fantastycznego szpiegostwa, groźby, infekcji, oraliśmy ten beznadziejny ugór obydwaj, wychodząc obronną ręką z wszelkich haczyków, pułapek itd. Niezależnie od choroby pełnił posługę lekarską, pomagając obozowemu ordynatorowi. Po wyzwoleniu obozu przez armię radziecką 27 stycznia 1945, został przewieziony wraz z grupą współwięźniów do szpitala na Białym Prądniku w Krakowie, skąd na początku lutego został zabrany do Jędrzejowa przez Antoniego Patrzałka.
Działalność po wojnie 14 marca 1945 został mianowany dyrektorem szpitala, natomiast 20 marca został przewodniczącym Powiatowej Rady Narodowej w Jędrzejowie. 23 maja 1945 zmarł na gruźlicę w szpitalu w Krakowie.