Splendor (ros. Подвиг) – rosyjska powieść Vladimira Nabokova napisana w latach 1930–1932 w Berlinie. Powieść opowiada o życiu młodego mężczyzny, Martina Edelweiss, a jej głównym tematem jest piękno dokonanego przez niego całkowicie bezinteresownego i bezcelowego czynu bohaterskiego.
Powstanie i publikacja powieści 4 maja 1930 r. w Berlinie w dzienniku "Rul" ukazał się wiersz Nabokova Uldaborg. Podtytuł wiersza głosił, że utwór jest przekładem z zoorlandzkiego. Mityczna kraina Zoorlandii pojawiła się później w powieści Splendor. Początek maja 1930 r. – Nabokov rozpoczął pracę nad powieścią. Przerwał ją na czas wyjazdu do Pragi w połowie miesiąca i podjął ponownie po powrocie do Berlina około 20 maja. Październik 1930 r. – ukończono pierwszą wersję powieści. 1931–1932 r. – Splendor ukazywał się w odcinkach w Paryżu w rosyjskim czasopiśmie "Sowriemiennyje zapiski" (nr XLV–XLVIII). Fragmenty powieści ukazywały się także w dwóch innych paryskich pismach emigracyjnych: "Poslednije nowosti" oraz "Rossija i sławianstwo", a także w lutowym numerze ryskiego czasopisma "Siegodnija". Listopad 1932 r. – Splendor ukazał się w Paryżu w formie książkowej. Grudzień 1971 r. – nowojorskie wydawnictwo McGraw-Hill International opublikowało angielski przekład powieści (pod tytułem Glory). Autorem przekładu był syn autora, Dmitri Nabokov.