Charles Dilke, właśc. sir Charles Wentworth Dilke, 2. baronet (ur. 4 września 1843, zm. 26 stycznia 1911) – brytyjski polityk, członek Partii Liberalnej, minister w drugim rządzie Williama Ewarta Gladstone’a.
Kariera polityczna Był synem sir Charlesa Dilke’a, 1. baroneta. Wykształcenie odebrał w Westminster School oraz w Trinity Hall na Uniwersytecie Cambridge. Na studiach był przewodniczącym Cambridge Union Society. Po śmierci ojca w 1871 r. został 2. baronetem.
W 1868 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Chelsea. W latach 1880–1882 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1882 r. został członkiem Tajnej Rady. W latach 1882–1885 był przewodniczącym Rady Samorządu Lokalnego. Na tym stanowisku prowadził negocjacje z konserwatywną większością w Izbie Lordów na temat przyjęcia Third Reform Act.
Sprawa Crawfordów Jego żoną była od 1884 r. historyk sztuki Emilia Frances Strong. Zarówno przed jak i w trakcie małżeństwa, Dilke miał romans z Ellen Smith, żoną Thomasa Eustace’a Smitha. W lipcu 1885 r. oskarżono go, że uwiódł również córkę swojej kochanki, Virginię, żonę deputowanego Donalda Crawforda. Ich romans miał rozpocząć się w roku ślubu Virginii w 1882 r. Pogłoski o tym romansie sprawiły, że Dilke przegrał wybory parlamentarne w 1886 r.