Apolinary Hartglas, właśc. Maksymilian Apolinary Hartglas (jidysz הארטגלאס מאקסימיליאן אפאלינארי; ur. 7 kwietnia 1883 w Białej Podlaskiej, zm. 7 marca 1953 w Tel Awiwie) – polski prawnik, publicysta i polityk narodowości żydowskiej; działacz syjonistyczny, jeden z czołowych polityków żydowskich przedwojennej Polski, adwokat, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I i II kadencji w latach 1919–1930.
Życiorys Pochodził z osiadłej na Podlasiu rodziny adwokackiej. Syn Kelmana i Aleksandry Debory z Rozencwajgów. W latach 1892–1900 uczęszczał do gimnazjum w Białej Podlaskiej. Następnie (studiując w latach 1900–1904) skończył prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1907–1919 prowadził praktykę adwokacką w Siedlcach. Był też wiceprzewodniczącym Rady Miasta Siedlce. W międzyczasie w 1911 założył w Warszawie własną kancelarię prawniczą. Należał do Rady Adwokackiej w Warszawie. W 1909 ożenił się z Chawą Ewą Rosenman.
Już na studiach, w 1901, związał się z ruchem syjonistycznym, w 1906 uczestniczył w konferencji syjonistycznej w Helsinkach. W 1919 został wybrany głosami mniejszości narodowych w Białej Podlaskiej posłem na Sejm Ustawodawczy.