Dzięki pomocy biskupa Fond du Lac uzyskał możliwość wyjazdu do Europy i 7 czerwca 1885 roku przyjął święcenia kapłańskie w Chrześcijańskokatolickim Kościele Szwajcarii z rąk biskupa Edwarda Herzoga.
Duchowny starokatolicki Po otrzymaniu święceń Joseph René Vilatte powrócił do Wisconsin i rozpoczął działalność jako ksiądz i misjonarz starokatolicki w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Otworzył kościół w Little Sturgeon, a następnie zorganizował jeszcze kilka innych placówek misyjnych. Pozostawał w tym czasie pod jurysdykcją biskupa episkopalnego Fond du Lac.
W 1888 roku Joseph René Vilatte wszedł w konflikt z nowym biskupem episkopalnym Fond du Lac, Charlesem Graftonem, który zamierzał ograniczyć autonomię wspólnoty starokatolickiej na terenie swojej diecezji i uregulować jej kanoniczny status. Spór ten spowodował, że Vilatte zaczął starać się o usamodzielnienie się spod jurysdykcji episkopalnego hierarchy. Początkowo zamierzał zostać samodzielnym biskupem starokatolickim. W 1890 roku Unia Utrechcka Kościołów Starokatolickich odmówiła mu jednak sakry, sugerując, żeby został sufraganem biskupa episkopalnego Fond du Lac. Vilatte rozpoczął więc dialog z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym i korespondencję z prawosławnym eparchą Aleutów i Alaski, Włodzimierzem.