W 1901 roku Joseph Vilatte wyjechał do Kanady. Otworzył tam niewielką kaplicę misyjną na Wyspie św. Józefa. W 1903 roku ponownie udał się do Wielkiej Brytanii, gdzie konsekrował na biskupów dwóch byłych duchownych anglikańskich, Henriego Marsh-Edwardsa i Henriego Bernarda Venthama. W 1906 roku powrócił do Francji. Tam nawiązał współpracę ze wspólnotami chrześcijańskimi należącymi do ruchu gallikańskiego. W 1907 roku wyświęcił na księdza jednego z członków tej denominacji, byłego trapistę, Louisa Marie Girauda, czym zraził do siebie katolickiego arcybiskupa Paryża. Niedługo po tym wydarzeniu Vilatte powrócił powtórnie do Stanów Zjednoczonych Ameryki i osiadł w Chicago. Próbował ponownie nawiązać współpracę z parafiami polskokatolickimi. Podróżował po stanach amerykańskich oraz do Meksyku, gdzie kontaktował się z miejscowym kościołem narodowym. Wyświęcił kilku księży i założył niewielką wspólnotę zakonną.