Aby rozwiązać trudności administracyjne, po licznych naradach i zebraniach postanowiono powołać do życia organizację, której celem i zadaniem byłoby zajęcie się wyłącznie sprawami Obozu (wtedy zwanego Harcerskim) Związku Narodowego Polskiego.
Na pierwszym zebraniu reprezentantów Grup i Gmin 7 marca 1937 roku przyjęto statut Obozu, ustalono sposób wyboru i czas urzędowania administracji. Jej pierwsze zebranie odbyło się już następnego dnia, 8 marca 1937 roku. Prezesem został Jan Juszczyk, wiceprezesem J.S. Kozaczka, sekretarzem Jan K. Wieczorek i skarbnikiem Paweł Mikołajczyk. Powołano też Komitet Rozwoju, Komitet Udziałowców i Radę Gospodarczą.
Pierwszym pawilonem, jaki został wybudowany było pomieszczenie z salą jadalną, kuchnią, biurem oraz magazynem na potrzebną żywność i ekwipunek obozowy. Zasadzono około 400 drzewek iglastych sprowadzonych z Kolegium Związkowego w Cambridge Springs. Dzięki funduszom zdobytym przez pracowników biur związkowych został zbudowany domek sanitariatu, do którego cały sprzęt, umeblowanie i ekwipunek zakupił ówczesny naczelny lekarz ZNP, doktor F. Dulak. Staraniem Gminy 55. został zbudowany most na rzece i założono instalację elektryczną, a Okręg XII wybudował plac zabaw dla dzieci.