Ustrój terytorialny państwa – rozczłonkowanie kraju na jednostki terytorialne, obejmujące część terytorium, które służy sprawowaniu funkcji publicznych. Wszystkie wspólnoty terytorialno-polityczne składają się z mniejszych lub większych części terytorialnych ułatwiających rządzenie i pozwalających na objęcie rządem politycznym całego obszaru państwa.
Jednostki terytorialne państwa mogą być ściśle ze sobą powiązane i tworzyć jednolitą wspólnotę terytorialną, bądź pozostawić w luźniejszych związkach i tworzyć wspólnotę zespoloną.
Państwa unitarne Przykładem państwa jednolitego terytorialno-politycznego oraz jego wyznacznikiem jest państwo unitarne. Cechą charakterystyczną państwa unitarnego jest brak występowania części wykazujących znamiona znacznej samodzielności. W państwie unitaryzm istnieje jednolita i wspólna dla wszystkich części składowych władza centralna oraz jednolity system organów państwowych, kształtowany na jednolitych zasadach. Państwo unitarne przyjmuje mniej lub bardziej scentralizowaną postać. Scentralizowane wiąże się ze stworzeniem zwartej struktury organizacyjnej władzy i ześrodkowaniem mechanizmu decyzyjnego. w tego rodzaju państwie większość decyzji podejmuje się na szczeblu władzy centralnej.