2,5 PLN..
Podobną rolę co denominacja spełnia stosowana czasem w podobnych sytuacjach wymiana pieniędzy na nową jednostkę walutową, tak jak wymiana marek polskich na złotówki (1 800 000 mkp → 1 zł) w 1924, węgierskich pengő na forinty (4·1029 P → 1 F) w 1946 albo wymiana argentyńskiego peso na australa (1000 p → 1 18px) w 1985 i później ponownie australa na peso (10 000 18px → 1 peso) z końcem 1991 r.
Niektóre reformy walutowe i denominacje na świecie 1923 – Niemcy – marka niemiecka – w proporcji 1 000 000 000 000:1 (bilion) 1945 – Grecja – drachma – w proporcji 50 000 000 000:1 (pięćdziesiąt miliardów) 1947 – ZSRR – rubel – w proporcji 10:1 (1:1 dla rachunków oszczędnościowych do 3000 rub.) 1950 – Polska – złoty – w proporcji 100:3 dla płac i cen oraz 100:1 dla gotówki 1953 – Czechosłowacja – korona – w proporcji 50:1,oszczędności 5.1 do limitu 5000 Kčs, gotówki tylko 300 Kčs 1958 – Francja – frank francuski – w proporcji 100:1 1961 – ZSRR – rubel – w proporcji 10:1 1979 – Laos – kip – w proporcji 100:1 1985 – Izrael – szekel – w proporcji 1 000:1 1994 – Jugosławia – dinar jugosłowiański – w proporcji 1 000 000 000:1 1994 – Jugosławia – dinar jugosłowiański – w proporcji 10 000 000 – 13 000 000:1 1994 – Naddniestrze – rubel naddniestrzański – w proporcji 1 000:1 1994 – Uzbekistan – sum uzbecki – w proporcji 1