8 października 2009 roku armeńscy Świadkowie Jehowy zwrócili się z prośbą do prezydenta Armenii Serża Sarkisjana o to, by mogli korzystać w praktyce ze swojego konstytucyjnego prawa do swobodnego zgromadzania się zgodnie z Europejską Konwencją Praw Człowieka. Rok później zanotowano liczbę 11 123 głosicieli. W 2010 roku wydano Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w języku ormiańskim.
W marcu 2011 roku 74 Świadków Jehowy wciąż przebywało w więzieniach z powodu odmowy pełnienia służby wojskowej ze względu na przekonania religijne (nadal odmawiano im możliwości odbycia alternatywnej służby zastępczej). Wiosną tego samego roku do kraju przybyli misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead. 27 czerwca ponownie wysłano petycję do prezydenta odnośnie do prawa do zgromadzania się. Na przełomie czerwca i lipca pod wpływem urzędników państwowych i duchownych Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego właściciele obiektów, w których miały się odbyć kongresy, wypowiedzieli umowy o wynajęcie obiektów. 7 lipca 2011 roku Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka większością głosów szesnaście do jednego (przedstawiciela Armenii) orzekła, że Armenia narusza prawo do wolności sumienia miejscowego Świadka Jehowy – Wahana Bajatjana, skazanego i uwięzionego za odmowę pełnienia służby wojskowej ze względu na sprzeciw sumienia.