Andriej Iwanowicz Żelabow, ros. Андрей Иванович Желябов (ur. we wsi Gornostajewka w guberni taurydzkiej, zm. w Petersburgu) – rewolucjonista rosyjski, jeden z przywódców Narodnej Woli.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1869 ukończył gimnazjum w Kerczu i rozpoczął studia prawnicze w Odessie. W dwa lata później został wyrzucony z uczelni za udział w zamieszkach studenckich i zmuszony do opuszczenia miasta. Nawiązał w tym czasie kontakt z kółkami narodników w Kijowie i Charkowie. Wrócił do Odessy, by tam prowadzić działania propagandowe wśród robotników i studentów. Ponownie zatrzymany w 1874 roku, wyszedł z więzienia za kaucją. W 1878 roku po raz kolejny został uwięziony, jednak i tym razem nie skończyło się to skazaniem. Formalnie oczyszczony z wszystkich zarzutów, przeniósł się do guberni podolskiej, gdzie starał się rekrutować chłopów do tajnych organizacji antycarskich, jednak bez większego powodzenia.