Arthur Robison, 1923 – w pałacu odbywa się seans teatru cieni wykonywany przez tajemniczego mężczyznę, który wprowadza wszystkich w trans, by pogodzić żonę i męża. Gabinet figur woskowych (Das Wachsfigurenkabinett), reż. Paul Leni, 1924 – młodzieniec pracujący w gabinecie figur woskowych wymyśla historie z nimi związane przekształcające się w rzeczywistość. Nibelungi (Die Niebelungen), reż. Fritz Lang, 1924 – fantastyczna legenda germańska. Metropolis (Metropolis), reż. Fritz Lang, 1926 – opisuje wydarzenia w roku dwutysięcznym. Terenem akcji jest miasto Metropolis, w którym na powierzchni żyje klasa rządząca, w podziemiach zaś niewolniczo pracują robotnicy. Faust (Faust – Eine deutsche Volkssage), reż. Friedrich Wilhelm Murnau, 1926 – adaptacja niemieckiej legendy o Fauście, sprzedającym duszę diabłu. M – Morderca (M), reż. Fritz Lang, 1931 – kiedy policja nie może złapać mordercy dzieci, wkraczają inni przestępcy. Jeden z ostatnich filmów zaliczanych do nurtu kina ekspresjonistycznego.
Bibliografia L.H. Eisner, Ekran demoniczny, Warszawa 1974 R. Kurtz, Expressionismus und Film. Berlin 1926 Niemiecki ekspresjonizm filmowy, red. A. Helman i A. Madej, Katowice 1985 L. Quaresima, Der Expressionismus als Filmgattung, w: Filmkultur zur Zeit der Weimarer Republik, red. U. Jung, W. Schatzberg, München, London, New York, Paris 1992, s. 174–195
Kategoria:Nurty filmowe Kategoria:Ekspresjonizm